U Marty i Marii

Niewielka miejscowość Betania, której nazwa tłumaczy się jako „dom biednych”, była świadkiem interesujących wydarzeń w życiu Jezusa.

Fragm. pocztówki z początku XX wieku   Wikimedia (PD) Betania
Fragm. pocztówki z początku XX wieku
Tu mieszkała zaprzyjaźniona z Jezusem rodzina, a dokładniej dwie siostry i brat, Maria, Marta i Łazarz. Relacja o wskrzeszeniu Łazarza nie została zanotowana przez żadnego z synoptyków, za to szczegółowo opowiada o wydarzeniu Jan Ewangelista.

Jezus nie używa typowej dla rabinów – cudotwórców formuły modlitewnej, lecz dokonuje wskrzeszenia poprzez rozkaz: „Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!”. Na tak autorytatywne słowa dokonuje się jeden z największych cudów dokonanych przez Jezusa. Cud tak wielki, że tradycja wschodnia zaliczyła wskrzeszenie Łazarza do kalendarza dwunastu najbardziej uroczystych świąt w roku.

Cerkiewne ściany i kolorowe ikonostasy prezentują scenę w każdy z możliwych sposobów i z przesadną wiernością o szczegóły. Na niejednym malowidle świadkowie cudu trzymają się za nosy, potwierdzając tym samym prawdziwość estetycznych obaw Marty: „Panie, już cuchnie”. Nawet Arabowie wpisują się w pewien sposób w biblijną tradycję, nazywając Betanię al-Azarija, czyli „Łazarzówką”.

Fronton kościoła dedykowanego Łazarzowi   ks. Mariusz Rosik/GN Fronton kościoła dedykowanego Łazarzowi Archeologowie przekonują, że w XII wieku były w Betanii, miasteczku oddalonym zaledwie osiem kilometrów od murów starego miasta w Jerozolimie, dwa kościoły – jeden w miejscu grobu Łazarza, drugi – w miejscu domu Marii i Marty. W XVI wieku ten pierwszy przemieniono na meczet.

Obecny kościół pod wezwaniem Łazarza wybudowano w XX stuleciu. Mozaiki, które zdobią ściany świątyni, przedstawiają biblijne sceny, które rozegrały się w miasteczku. Brak w nich tylko jednej: sceny zasiedlania miejscowości przez wygnańców powracających w VI w. przed Chr. z niewoli babilońskiej. Ponieważ Jerozolima leżała w gruzach, przybysze wybrali Betanię na tymczasowe miejsce zamieszkania.

«« | « | 1 | » | »»
  • gut
    12.02.2012 13:08

    Jezus nie używa typowej dla rabinów – cudotwórców formuły modlitewnej, lecz dokonuje wskrzeszenia poprzez rozkaz: „Łazarzu, wyjdź na zewnątrz" Dzięki za nowe spotrzerzenie.

  • Wojtek Rych
    04.02.2014 08:47
    Nurtowały mnie od zawsze te słowa Pana Jezusa, dlaczego właśnie tymi słowami...?

    Łazarz (Eleazar piękne imię) cierpiał w bólach właśnie w domu Marty w Betanii. Jego ciało gniło od nóg... Pan Jezus odwiedzał Przyjaciela (sprawiedliwie żyjącego) i któregoś razu zapytał: ..co, Cierpisz?.. Łazarz odpowiedział; Tak ale jakbyś powiedział >ŁAZARZU WYJDŹ NA ZEWNĄTRZ<; wyszedł bym z domu...

    Pan Jezus odpowiedział Jemu:> Kiedyś Ci tak powiem...<

    Pan Bóg zawsze dotrzymuje danego Słowa..
  • uczennica6
    07.02.2014 11:01

    Dlaczego Pan Jezus wskrzeszając Łazarza, kazał mu wyjść na zewnątrz? Myślę, że dlatego, że każdy kto żyje w ciele ma wnętrze i zewnętrze. Wnętrze - od strony duchowej - to więź duszy z Bogiem, a ciało, które wyraża zewnętrzne otoczenie człowieka - to życie ziemskie. Jezus, każąc Łazarzowi powrót do ciała ożywił go, mówiąc: wejdź do niego, do tego ciała. 

Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Rozpocznij korzystanie