Wokół jednego gołębia poruszał się miarowo drugi gołąb, blisko tego pierwszego, spokojnie i bezgłośnie. Będąca w środku wydeptywanego ptasimi nóżkami kręgu gołębica obracała się wokół własnej osi, gdy tylko gołębi kawaler zrobił pełne okrążenie. Co pewien czas ptaki przystawały, całowały się pieszczotliwie dziobkami i wracały do swego intymnego tańca. Czekanie na autobus nie musi być nudne. Jeszcze długi czas pozostawałam pod wrażeniem tego, co zobaczyłam.

Tymczasem prawie miesiąc temu wykluły się na moim mikroskopijnym balkonie dwa gołąbki. Możliwość obserwacji ptasiej rodziny z bliska jest dla mnie bez dwóch zdań największą atrakcją tego lata. Maluchy tuż po wykluciu wyglądały jak małe żółte kaczuszki, teraz coraz bardziej przypominają swoich rodziców. A ci troskliwie opiekują się potomstwem. Większość czasu młode zostają same, dorosłe przylatują co pewien czas, żeby je nakarmić (hałasu wtedy jest co niemiara). Ptasia młodzież obecnie zrobiła się ciekawa świata i czasem robi wycieczki do innych doniczek. Najchętniej zresztą przesiadują nie tam, gdzie się wykluły, ale w sąsiedniej donicy, w której bujnie rośnie miechunka. Chowają się w niej jak w zaroślach, chroniąc się tym samym przed słońcem.

Gołąb posiada bogatą symbolikę. Wielokrotnie występuje zarówno w Biblii, jak i w mitologii. Wielu świętych jest przedstawianych z gołębiami. To właśnie gołębica przyniosła Noemu gałązkę oliwną, kiedy wody Potopu zaczęły opadać, zwiastując pokój między Bogiem a ludźmi. Także w starożytnej Grecji gołąb z różdżką oliwną symbolizował pokój. Ten obraz wykorzystuje się także współczesnie, jednym z najbardziej znanych przykładów jest rysunek Pabla Picassa "Gołąb pokoju".

WIARA.PL DODANE 26.07.2024 AKTUALIZACJA 02.08.2024

Spotkania z przyrodą: Tak blisko, a tak niewidoczne

Podczas spacerów po naszym mieście wraz z Mężem zwracamy uwagę na zieleńce, czyli kąski zieleni przed kamienicami lub wzdłuż chodników. »

więcej »

Trudno wyobrazić sobie ślub i wesele bez pary gołąbków na torcie, czy dekoracjach. Wszak te ptaki wyobrażają miłość i wierność. Tak postrzegano je już w starożytności, zwłaszcza parę białych gołębi. Ptaki te były atrybutami bogiń miłości Isztar, Wenus i Afrodyty.

Gołąb obrazuje również duszę, a w chrześcijaństwie gołębica jest symbolem Ducha Świętego. Znajdujemy takie wyobrażenia choćby na mozaikach i witrażach. Pojawia się podczas chrztu Jezusa.

Wiele jeszcze innych znaczeń ukształtowanych na przestrzeni wieków posiadają gołębie. Ta cała bogata symbolika świadczy, jak te ptaki mocno były (i są nadal) związane z człowiekiem, jego kulturą, wierzeniami i postrzeganiem świata.

Można gołębi nie lubić, denerwować się, że psują nasze idealne wyobrażenie o świecie, w którym wszystko jest nam podporządkowane. Nie można jednak zapominać o ich zakorzenieniu w człowieczej rzeczywistości, ich oddziaływaniu na ludzką wyobraźnię, o naszych wzajemnych międzygatunkowych powiązaniach i koegzystencji.

"Moje" gołębie już niedługo wylecą z gniazda. Ciekawe, czy mnie poznają i przybiegną się przywitać, kiedy przysiądę jak to mam w zwyczaju na ławce na pobliskim placu z fontanną i wygrzebię z kieszeni kilka dyżurnych ziaren.

*

Tekst z cyklu Spotkania z przyrodą