Andrzej Grajewski: W książce „Strachy i Lachy” analizuje Pan przeobrażenia naszej pamięci na przestrzeni 30 lat. Jak ona się zmieniała?

Po 10 kwietnia 2010 r. poczucie zagrożenia wolności i niepodległości wzrosło?

Obywatelska.

Każda próba zgłaszanych przez nas wątpliwości, pytań, które są jak najbardziej uzasadnione racjonalnymi argumentami, przede wszystkimi matactwami ze strony Rosji Putina w tej sprawie, nie może być traktowana jako przejaw szaleństwa, wykpiwana i wyszydzana. Postulat do „mojej strony”: nie zakładajmy, że nasi oponenci to sami zdrajcy. Możemy natomiast stwierdzić, że niektóre osoby, niewątpliwie intencjonalnie kłamały w tej sprawie. Jeżeli kilkakrotnie była powtarzana wersja o wielu podejściach do lądowania, jeżeli informowano o tym, że rzekomo była jakaś awantura na lotnisku przed wylotem, czy opowiadano o naciskach ze strony gen. Błasika w kokpicie samolotu, to powtarzanie tych kłamstw nie było przypadkiem.

W jakich warunkach mogłoby się odbyć to spotkanie?