Rafał jest jednym z nastolatków nagrodzonych w niezwykłym konkursie „Rówieśnicy”. Zorganizowało go Muzeum Historii Polski. Chodziło o to, żeby młodzi ludzie znaleźli w swoim otoczeniu jakiegoś szerzej nieznanego człowieka, który w przeszłości, gdy miał tyle lat, ile oni teraz, wziął aktywny udział w historycznych wydarzeniach.

Pani Natalia wspomina, że jeden z przygotowanych w trójkę plakatów powiesiły po zmroku na drzwiach... Urzędu Bezpieczeństwa w Chorzowie. W archiwach IPN-u odnalazły się opisy ich namierzania przez UB. „Dnia 9 marca 1953 między 23.00 a 24.00 w Chorzowie pojawiły się 4-ry plakaty przyklejone na murach o wrogiej następującej treści: »Precz z nauką Stalina«, »Precz z bandą komunistyczną«, »Młodzieży broń naukę i pracę przed jarzmem komunistycznym«” – napisał w raporcie podporucznik UB Stanisław Brzytwa. – „W/w plakaty były malowane na zwykłym papierze od pakowania, farba szkolna koloru kawowego, oraz jeden plakat czarnym zwykłym ołówkiem”. „Sprawcy rozklejenia powyższych afiszów dotychczas nie zostali ujęci” – raportował.

Po śledztwie Basia poszła do więzienia, a Zosia i Natalia do poprawczaków. Natalia jednak z poprawczaka uciekła. Przez rok ukrywała się u rodziny, a potem poszła do Technikum Wychowania Fizycznego na drugim końcu Polski, w Gdańsku-Wrzeszczu. UB namierzyło ją tam dopiero pod koniec roku szkolnego 1954/55. Dwóch ubeków zawiozło ją zwykłym pociągiem przez całą Polskę do poprawczaka w Zabrzu. – Czy musieli mnie przypinać kajdankami do ławki jak zbrodniarza? Przyszli po mnie przed obiadem, jechałam głodna, a oni jedli kanapki. W jednym w końcu obudziło się sumienie i dał mi kanapkę – wspomina pani Natalia.