Stary, ale jary

Piernik dojrzewający

Twarde ciasto z dodatkiem miodu znane było już w kuchni Słowian. Jednak pojawienie się na naszych terenach przypraw korzennych i odkrycie środków spulchniających przyczyniły się do popularności tego przysmaku w kuchni polskiej. Wypiekany według różnych receptur jest dziś ciastem kojarzonym głównie ze świętami Bożego Narodzenia. Podany przepis jest wyjątkowy, bo zagnieciony piernik w stanie surowym musi leżakować w chłodnym miejscu co najmniej 2–3 tygodnie. W mojej rodzinie zdarzyło się już, że piekłyśmy z mamą piernik leżakujący cały rok. Był wspaniały i nic nie stracił z aromatu i wyjątkowego smaku. Biorąc pod uwagę coraz bardziej intensywny czas przygotowań świątecznych, warto już dziś zagnieść ciasto i upiec je 3–4 dni przed Wigilią.

Czas przygotowania: ok. 40 min (bez pieczenia)
Ilość: jedna blaszka

Składniki:
1/2 kg prawdziwego miodu
2 szklanki cukru25 dag masła
1 kg mąki pszennej
3 jaja
3 ścięte łyżeczki sody oczyszczonej
1/2 szklanki mleka
1/2 łyżeczki soli
2–3 torebki korzennych przypraw do piernika (cynamon, goździki, imbir, kardamon itd.)
1 garść pokruszonych orzechów
3 łyżki drobno posiekanej, usmażonej w cukrze skórki pomarańczowej

Miód, cukier i masło podgrzewać stopniowo w niewielkim garnku. Do gorącej masy wsypać przyprawy i mieszać, podgrzewając na niewielkim ogniu przez parę minut. Pilnować, aby masa się nie zagotowała. Wyłączyć palnik i odstawić garnek z masą do wystudzenia. Chłodną masę przelać do dużej miski. Wyrabiając ciasto ręką, dodawać stopniowo mąkę, sól i jaja. Sodę oczyszczoną rozpuścić w zimnym mleku i dodać do ciasta, ciągle wyrabiając. Na koniec można dodać (jeśli lubisz) skórkę pomarańczową i orzechy. Ciasto formujemy w kulę, przekładamy do kamionkowego, szklanego lub emaliowanego (bez odprysków) naczynia, przykrywamy czystą lnianą lub płócienną ściereczką i odkładamy w chłodne miejsce.

Trzy, cztery dni przed Wigilią kulę ciasta dzielimy na dwie części. Wałkujemy z nich dwa równej wielkości placki, grube na około 0,5 cm, i pieczemy na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia (termoobieg, 180 stopni, ok. 15–20 minut). Placki podwoją swoją objętość i po upieczeniu staną się twarde. Przełóż je powidłami śliwkowymi, masą orzechową lub marcepanową, jak lubisz. Przykryj ciasto papierem i przyciśnij z góry równomiernie czymś ciężkim (np. książką). Na koniec polej polewą czekoladową. Tak przygotowany piernik w chłodnym miejscu długo zachowa świeżość, choć zazwyczaj zostaje zjedzony jako pierwsze z ciast na świątecznym stole.

Smacznego: )

«« | « | 1 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Pobieranie.. Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Rozpocznij korzystanie

Stosunki międzynarodowe i bezpieczeństwo

Mateusz89

Stosunki międzynarodowe i bezpieczeństwo

W ostatnich 70 latach wzrosła liczba ofiar cywilnych konfliktów zbrojnych. Konflikty stały się bardziej krwawe i przez to że nauka o stosunkach międzynarodowych została pomyślana jako kreująca podstawy zapobiegania konfliktom i zarządzania nimi można powiedzieć że ma na celu poznanie ich przyczyn i w ten sposób do ich ograniczenia. Generalnie należy przyjąć zasadę że ograniczenie liczby konfliktów i ofiar prowadzi do samoograniczenia przez państwa które stosują się do zasad prawa międzynarodowego i reguł dobra wspólnego społeczności międzynarodowej. Bezpieczeństwo państw zależy od cyklu siły i ich hegemonicznych poczynań. Kraje takie jak Polska mogą zapewnić sobie bezpieczeństwo tylko na dwa sposoby. Powinny wzmacniać własny potencjał obronny i wchodzić w relacje sojusznicze z potężniejszymi od siebie co jest realizowane przez rząd. Polska zbudowała przez ostatnie 30 lat silnie zinstytucjonalizowana architekturę bezpieczeństwa co przy amerykańskim parasolu ochronnym dla sojuszników z NATO daje stabilną możliwość rozwoju i zachowania integralności terytorialnej. Jednak nie należy zapominać że ideologia i dezinformacja stosowane na potrzeby wewnętrzne państw rewizjonistow ładu międzynarodowego kontestuja zastany porządek i próbują oslabiac spójność sojuszu. Na szczęście Sojusz na dzień dzisiejszy wydaje się trwałym komponentem architektury bezpieczeństwa państw Zachodu mimo amerykańskich rewizji co do wielkości potencjału państw NATO. Mobilizacja amerykańska ze strony administracji prezydenta Trumpa do wzrostu wydatków na zbrojenia powinna zapewnić państwom sojuszu pewną samowystarczalnosc w zapewnianiu sobie bezpieczeństwa. Polska wydaje się być państwem relatywnie bezpiecznym i stabilnym gospodarczo pod rządami PiS. Swój pierwszy wpis chciałbym zakończyć zaproszeniem do komentowania. Blog będzie dotyczył obrotu międzynarodowego i jako taki będzie poświęcony dyplomacji, bezpieczeństwu międzynarodowemu i ogólnie stosunkom międzynarodowym.